piyarat's profileFace up of Romantic Inte...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
December 22 ภาพเวลาเดิมๆเพื่อนเราทุกคน
ขอบคุณนะที่มีส่วนช่วยให้เราผ่านเวลาในแต่ละช่วงชีวิตไปได้
เรามีความสุข
ที่ได้พบเพื่อน ที่ได้รักเพื่อน
เราต่างต้องเดินไปข้างหน้า
ไปพบสิ่งที่ไม่เคยพบ
แต่เราก็ยังไม่ลืมที่จะนึกถึงสิ่งที่เคยอยุ่ข้างหน้า แต่ตอนนี้มาอยู่ข้างหลัง
ภาพเวลาเดิมๆของเราช่วยย้ำเตือนบางอย่างในชีวิต
ให้เรา
เราก้าวอย่างมั่นคงขึ้น
กล้ามากขึ้นเพราะมีกำลังใจจากเพื่อนทั้งหลาย
ขอบคุณมากมาย ไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร
ได้แต่พูดว่า
เรารักนายทุกคน
December 12 หวนขอบคุณ เพื่อน ทุกคน สำหรับ การเป็นเพื่อน
.......................................
อยากบอกกับทุกเพื่อนว่าช่วงเวลาที่มีเพื่อนคือช่วงเวลาที่ดีที่สุดของเพื่อน
มีเพื่อนเหมือนมีเพื่อน
ชีวิต มี ชีวิต มี สีสัน มี เพื่อน
หวน คือ หวนหาเพื่อน หาเวลา หาสิ่งเก่าๆที่เราเคยร่วมกัน
ไม่หวน ก็คง ไม่เจอเพื่อน ไม่หายคิดถึง
ขอบคุณทุกๆ หวน ที่ให้มาหวน หาเพื่อน
อยากให้เพื่อนไม่ลืม หวน หาเพื่อน
ทุกครั้งที่เสียใจ ทุกครั้งที่เศร้าใจ ทุกครั้งที่ดีใจ ทุกครั้งที่สุขใจ
อย่าลืม หวน ต่อไป
รักเพื่อนทุกเพื่อนทั้งที่ หวน และไม่หวน
POARTS
December 06 น้ำตา...จิต กับ กาย
คนเรานะ มีจิต และก็มีกาย ประกอบกันเป็นตัวตนขึ้นมา
แต่นักจิตวิเคราะห์ก็ยังหาคำตอบไม่ได้ว่า จริงๆแล้วส่วนใดควบคุมส่วนใดอยู่
ส่วนใดเป็นนาย ส่วนใดเป็นบ่าว
บางคนว่ากายควบคุมจิต แต่บางคนว่าจิตควบคุมกาย
เมื่อใดที่กายล้า จิตก็ไม่กล้าสู้ เมื่อจิตไม่สู้กายก็ไม่สามารถเช่นกัน
สองส่วนนี้สัมพันธ์กันอย่างเห็นได้ชัด แยกออกจากกันคงตาย คุณว่าจริงมั๊ย
...........................................................
สำหรับชั้น คำตอบว่าส่วนใดควบคุมส่วนใดอยู่ไม่สำคัญ เท่ากับคำตอบที่ว่า
สองส่วนนี้สัมพันธ์กันอย่างไร เกิดอะไรระหว่างกัน
ง่ายๆ ที่จะอธิบายคำตอบนี้ได้ คือ ปรากฏการณ์น้ำตาไหล
น้ำตาเราไหลเมื่อไหร่ คุณลองถามตัวเองดู
เมื่อเรามีความสุข เมื่อเราดีใจ เมื่อเราเสียใจ เมื่อเราตกใจ เมื่อเรากลัว
เมื่อใดก็ตามที่เราสะเทือนใจ ไม่มากก็น้อยก็ย่อมมีน้ำตาเสมอ
สิ่งที่มีอิทธิพลต่อปรากฏการณ์นี้ คือ จิต
จิต รู้สึก กาย จึงมีการตอบสนองบางอย่าง
เมื่อเรารู้สึกมาก หมายความว่าจิตทำงานมาก กายก็ทำงานมากเช่นกัน
สะเทือนใจมาก เป็นธรรมดา ที่น้ำตาไหลมาก ไม่แปลก
ถ้ามองในทางใกล้เคียงกัน ความถี่ในการเกิดปรากฏการณ์น้ำตาไหล
เป็นตัวบ่งชี้สำคัญถึงสภาพของจิต ณ เวลานั้น
ในช่วงเวลาหนึ่งสัปดาห์โดยเฉลี่ย ถ้าหากคุณไม่มีปรากฏการณ์น้ำตาไหลเกิดขึ้นเลย
อาจจะมโน หรือ อนุมานได้ว่า คุณมีสภาพใจที่เข้มแข็งมากถึงมากที่สุด
ในทางตรงกันข้าม ถ้าหากในช่วงเวลาหนึ่งสัปดาห์โดยเฉลี่ย คุณมีอัตราการเกิดปรากฏการณ์นี้
เท่ากับเจ็ด หรือมากกว่านั้น
สามารถมโน หรือ อนุมานได้เช่นกันว่า คุณมีสภาพจิตที่อ่อนไหวและเปราะบางมากถึงมากที่สุด
อีกหนึ่งกรณีศึกษาที่น่าสนใจ คือ คนเราปล่อยให้เกิดปรากฏการณ์น้ำตาไหลเพื่อจุดประสงค์อะไร
บางคนบอกก็มันเศร้านี่ บางคนบอกไม่รู้เหมือนกันอั้นไว้ไม่อยู่ บางคนบอกว่าก็อยากให้ไหลอ่ะ แค่นั้น
ที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ไม่ใช่จุดประสงค์ แต่เป็นสาเหตุมากกว่า แล้วจุดประสงค์จริงๆคืออะไร
เพื่อระบาย เพื่อให้สบายใจ เพื่อความสมจริง เพื่อเรียกร้องความสนใจ เพื่อโน่นเพื่อนี่สารพัด
นี่แหละคน แต่ละจุดประสงค์ก็เป็นไปตามความจำเป็นและความต้องการของแต่ละคน
มีเพียงคุณเองที่จะบอกได้ว่าเพื่ออะไร เพราะอะไร ทำไม
สำหรับชั้นนะ ปรากฏการณ์น้ำตาไหลในขณะนี้ของชั้น ณ เวลาปัจจุบ้น
เกิดเพราะความสะเทือนใจอย่างใดอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อวัน
ความถี่ในการเกิดเฉลี่ยเจ็ดครั้งต่อสัปดาห์
แต่ว่า ชั้นไม่เห็นด้วยว่าจิตของชั้นอ่อนไหวและเปราะบาง ชั้นกลับรู้สึกว่าจิตชั้นเข้มแข็งดี
บอกอย่างนี้แล้วคุณอาจจะสงสัยว่าปล่อยให้เกิดปรากฏการณ์น้ำตาไหลขึ้นมาทำไมได้ทุกวัน
เพื่อกำลังใจไง เพื่อแรงที่จะสู้ต่อไป เพื่อเรียกพลังกลับคืนมา และไม่รู้จะห้ามไว้ทำไม จริงมั๊ย
อยากร้องก็ร้องไป ไม่มีใครได้ยินหรอก น้ำตาไหลก็ไหลไป ไม่มีใครเห็นหรอก
ทำอะไรแล้วสบายใจ ทำเลย ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้ใครอยู่แล้ว
ชั้นร้องไห้ในวันนี้ เพื่อวันต่อไปที่เข้มแข็งขึ้นกว่าเดิม
ซักวันชั้นจะเข้มแข็งได้โดยที่ไม่ต้องพึ่งน้ำตา ชั้นเชื่ออย่างนั้น ชั้นต้องทำได้
แต่ตอนนี้ขอตัวไปศึกษาปรากฏการณ์ธรรมชาตินี้ก่อน ไปล่ะ
POARTS
November 29 จองเปรียง ลดชุด ลอยโคม คืน..ยี่เป็ง23 Nov 2007
09:00 am เรียนอีเลมเสร็จ เอาล่ะ เตรียมลุย ...ปอแกอยู่ไหน เดี๋ยวเจอกันที่คณะนะ โอเค เก้าครึ่งเจอกัน
09:30 am ตำราแกะสลัก งานใบตอง ลายไทย พุดตานๆ ไหนว๊า หายากชิบ เอานี่แหละช่างมันรีบแล้ว
10:00 am เออๆ เดี๋ยวกี้ น้องรินเอารถมาเหรอ.. เออ ไปรอที่หน้าตึกขาวนะ อืม ..รถคันสีชมพูมาก ข้ามสะพานลอยมาเจอเลย..ได้ๆ
10:30 am ขอโทษที่ให้รอ หวัดดีจ้าน้องๆทุกคน นี่น้องหวาย น้องริน น้องเบียร์ น้องป๊อป..ไปเป็นกันป่ะเนี่ย..หึไปเรื่อยๆพี่เดี๋ยวก็เจอ
11:00 am เราไปจอดในดิโอลด์ก็ได้ โอเค..ตี๊ดๆ ริน คันนี้ระยะเซ็นเซอร์มันเท่าไหร่อ่ะ ไม่รู้พี่มันดังตลอดเลย.ไปเข้าห้องน้ำกันก่อน
11:30 am เดินไปทางนี้อ่ะไม่ร้อน ตุ้มหูพลอย เอาไปติดตานกยูงให้แสงเข้าตากรรมการ..ร้านสมใจหน้าสารพัดช่างเออมันสมใจริงว่ะ
12:00 pm ริบบิ้นสีเหลืองกะขาวโหลนึงขอบิลด้วยค่ะ อ่ะสีทองด้วย ต้องบวกภาษีเพิ่มมั๊ย..ไม่จ๊ะรวมแล้ว
12:30 pm น้องๆเดี๋ยวเราแบ่งกันจำนะ..หวายจำกล้วยไม้ ป๊อปจำใบตอง ธารินพลับพลึงกับหยวกกล้วย สันพัดจำผักตบนะ
13:00 pm ได้พลับพลึงแล้วหกสิบเหรอ ราคาขึ้นว่ะ ไม่เป็นไร ไปดูผักตบกัน ร้านนี้แหละเออ ไปถามเค้านะ
13:30 pm แกชั้นหาสนหางม้ามาสามรอบแล้ว ไม่เจอเลยไปหาทางโน้นดิ๊.. เออยังเหลือดอกรักเอานิดเดียวพอ อืม เดี๋ยวไปซื้อให้
14:00 pm น้องป๊อปรอเฝ้าของอยู่นี่นะ เนี่ยๆมีผู้ชายด้วยเต็มที่เลยนะหนู อย่าปีนรั้วสวนกุหลาบเข้าไปนะ จ๊ะๆ
14:30 pm ธารินมันไปเอารถหรือว่าขับรถกลับคณะแล้ววะน่ะ นานนะเนี่ย หิวมั๊ยเด็กๆ กินนี้ก่อน โกโก้เย็นร่วมสาบาน อร่อยอ่ะพี่ปอ
15:00 pm รถติดอ่ะ เออ พี่อยากจะบอกว่าเค้กครัวดอกไม้ขาวนี่อร่อยสุดๆ อย่าพูดได้มั๊ยพี่ปอ ไปแวะสามย่านซื้อฟักทองก่อนนะริน
15:30 pm เอ้าบอกเพื่อนว่าตั้งแถวรอรับเสด็จได้เลย รอไลน์ของ ตอนนี้อยู่หน้าประตูใหญ่แล้ว กำลังจะถึงหน้าคณะภายในหนึ่งนาที
16:00 pm แก้มชั้นไม่ไปไม่ได้เหรอ ไม่ได้แกครูที่ภาคพี่ที่ภาคเค้าจะว่ายังไง นี่มันงานสำคัญนะโว้ย เฮ้ยกระโปรงอ่ะ เออ
16:30 pm แก้มมมม ขอบคุณสำหรับขนมจีบกุ้ง กะ หมูเห็ดหอมนะ อร่อย ปอชั้นผิดมั๊ยวะที่ไม่รักอาจารย์ อืม ไม่ผิดหรอก
17:00 pm อีกนานป่าววะกว่าจะเสร็จพิธี หืม สามีชั้นร้องเพลงซะเพราะ พี่นัทค๊า พี่นัทสู้ๆ
17:30 pm เค้กครัวดอกไม้ขาวเหรอนี่ โอ้พระเจ้า อาจารย์ยิ่งกว่ารู้ใจซะอีก สุดยอด นี่ถ้าชั้นไม่ลากคอแกมาแกจะได้กินมั๊ยอีปอ จ้า
18:00 pm คงยังไม่มีใครทำอะไร จริงด้วย ...น้ำตาอาบแก้มเพียงแซมด้วยเพชรไสว ปอแกไม่ฟังชั้นเลย ฟังอยุ่ แวววับจับหัวใจ..
18:30 pm เนี่ยใครรับผิดชอบดอกข่า น้องตาล อืมมาเดี๋ยวพี่สอนให้ ค่ะ งั้นเดี๋ยวไปซ้อมเทพีก่อนเดี๋ยวตาลมาช่วยนะพี่ปอ
19:00 pm แกชั้นขอเวลาหนึ่งชั่วโมงได้มั๊ย ไม่คุยกะแกแล้ว ทำงานกะแกแล้วเครียด จะเอายังไงก็เอา โธ่เว่ย อีกชั่วโมงเจอกันก็ได้
19:30 pm น้ำวันนี้ทำไมมันหนาวจังว๊า สู้ๆ เราทำได้เว่ย ปอชั้นอยู่ปากคลอง อืม เอากล้วยไม้ขาวสอง ม่วงหนึ่ง ขาดอะไรอีก..
20:00 pm แก ชั้นอยากกินตับ เออ แกอ่ะชอบวีนใส่ชั้นตลอดเลย แกไม่รักชั้นแล้วเหรอ เอออย่ามาทำเป็นอ้อนวอน อีหอย
20:30 pm หาเส้นรอบวงไพร์อาร์กำลังสองเฮ้ยใช่เหรอ หรือสองไพร์อาร์วะ จะคิดอะไรกันเถียงกันอยู่นั่นแหละ มาคิดให้
21:00 pm ปอ แกะอย่างนี้ได้ป่ะ เออสวย แต่เอาแบบว่าใหญ่กว่านี้ได้ป่ะ ได้อันนี้แค่ลอง อืม ใครว่างมานี่ ชั้นหางานให้
21:30 pm อืม ดีมาก พี่ปอๆ จ๋า เป้าหมายมาด้วยอ่ะ มาให้กำลังใจชั้นน่ะสิ สันพัดแกอย่ามาเป็นเหมือนไอ้หลีอีกคนนึง เด็กพวกนี้นี่
22:00 pm นี่เป้าหมายชั้นอยู่อีกห้อง จะย้ายห้องทำงานล่ะนะ เย็บพวกนี้ให้ได้สิบอันนะ ได้แล้วรายงานพี่ด้วย พี่อยู่ห้องนี้นะ
22:30 pm เนมๆไอเอานี่มาลูก ลายลูกแก้วที่สานไว้แล้วอ่ะ เอามาติดป็นใบๆเลย
23:00 pm มาช่วยกัน เดี๋ยวเสร็จ แล้วนี่ย้ายมาทำกันตรงนี้ จารย์ปาริชาติเห็นหัวหลุดจากบ่าแน่มันเลอะอ่ะช่างมันแม่บ้านจัดการเอง
23:30 pm เดี๋ยวเอากระทงลองไปลอยน้ำดู ไปกันป่ะ เออตามพี่ๆเค้าไปนะ สองนาทีนะ
24 Nov 2007
00:00 am เย้ๆลอยได้สบายเกินห้านาทีอีก ดีแล้ววางไว้ในห้องซ้อนกันได้เลย เดี๋ยวติดกลีบกล้วยไม้
00:30 am งั้นทุกคนมาช่วยกัยเย็บขอบกลีบใบตอง ไปเรียนที่พี่นัทฟาโรสนะ น้องๆมาช่วยพี่มัดลวดหน่อยมาเร้วพี่ภูมิด้วยมา
01:00 am อะไรนะได้ข่าวว่าแม่ชีพิ้งค์ชวนน้องกินน้ำปานะเหรอ เป็นไงม่อนโดนไปสอง ปานะสีอำพันรสโค้กอ่ะดิ
01:30 am เป็นไงมั่งเมื่อกี๊นัทไปไม่เจอใครเลย ปอไปไหน ปอก็อยู่นี่คะ นัทมาเมื่อไหร่ งั้นพรุ่งนี้มาเช้าๆเลยนะ ค้าบ
02:00 am นี่เดี๋ยวเราคัดบายศรีติดเลยแพร เอาที่เสมอกันนะ เดี๋ยวกลีบกล้วยไม้ยังไม่ต้องติดให้รอบนะคะ
02:30 am เอาฟอกกี้ กรูฟมาแดไว้ตลอดเลยนะ เดี๋ยวแอร์ทำให้กลีบเหี่ยว เด้กๆ ทำตัวยูให้พี่หน่อย
03:00 am ใครว่างมาเย็บสนหางม้าหน่อย อีกเยอะเลยมาช่วยพี่หยกกัน ได้กลีบใบตองเท่าไหร่แล้ว ครบยัง
03:30 am แหลงไอ้ไหรม่อน ทำลวดไปต่ะ ทำให้ดีถี เค้าพูดใต้กันน่ะพี่น้องคู่นี้ เรียกอีปิงมาพูดด้วย
04:00 am น้องๆใครเสร็จงานแล้วไปนอนเดี๋ยวนี้เลย ไล่แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้พวกแกจะตายเอาซะ
04:30 am เดี๋ยววางโครงแล้วเอาดอกมัมกระดุมมาติดนะ เออพันโครงให้เรียบร้อย พันฟลอร่าเทปนะ
05:00 am เดี๋ยวเราเอาบายศรีติดชั้นสองนะ เออ อย่างนั้นแหละ อืม เดี๋ยวชั้นทำตัวยูให้
05:30 am อีปอ ชั้นซื้อโจ๊กมาฝาก เอ้ากินซะแกยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เย็นนะโว้ย อุ้ยขอบคูณ
06:00 am โจ๊กสามย่าน ตอนเช้า ตากลมเย็นๆ ตรงหน้าต่างชั้นหก รอพระอาทิตย์ขึ้น ปวดหลังอย่าบอกใครเลย
06:30 am พระอาทิตย์ตอนเช้าในวันที่แสนเหนื่อย สวย...ไม่มีคำบรรยาย
07:00 am พี่ไปนอนกันได้แล้วค่ะ เฮ้ยไอ้ธารินทำไมแกตื่นเร็วจัง วันนี้แสดงนะโว้ย ได้ข่าวว่าเพิ่งนอนไปตอนตีห้า
07:30 am เก็บขยะห้องนี้ก่อน จะได้ปิดแอร์ ย้ายของไปไว้ห้องโน้น น้องๆอาหารเช้าพร้อมแล้ว ไปกินกันเลยนะ
08:00 am กี้แกกลับหอไปก่อนนะผลัดเวรกัน เดี๋ยวชั้นกับหยกเฝ้าอยู่นี่ จริงๆแล้วกำลังติดลม
08:30 am กระทงส่วนตัวจ๊ะ เอาเลยใครอยากได้ ทำเอง โหพี่หนึ่งจริงจังอ่ะ เอาไปขายเลยป่ะ โคตรสวยอ่ะ
09:00 am ยาทาเล็บสวยอ่ะ มีพี่เอาป่ะ สีนี้นะ อืมเอามือพี่มาพี่ทาให้ ทาให้ธารินด้วย เป็นสปาเล็บกันเลยมั๊ย
09:30 am กี้มาช้าอ่ะ เอ่ามาแล้วงั้นเรากลับหอกันปอ ลืมสมอลทอล์ค อืม ช่างมันไว้ก่อนเค่อยมาเอา
10:00 am ข้าวได้แล้วน่ากินมากมาย วันนี้เค้าทำดีอ่ะ นั่งตรงนี้ลมแรงมากเดี๋ยวไม่สบาย ย้ายๆ
10:30 am งั้นเดี๋ยวปอไปเอาส้มโอที่ห้องกี้นะ เดี๋ยวล่วงหน้าไปก่อนละกัน หยกค่อยตามไป ซักผ้าก่อนก็ได้
11:00 am แดดร้อน ใจร้อน เหงื่อตก คอตก ขาก้าว แต่ใจวิ่งไปก่อนขาแล้วล่ะ ที่คณะจะเป็นไงมั่งนะ
11:30 am เริ่มงานเลย ตามที่วางแผนไว้ เลทแล้วเด็ๆ แหมแต่ละคนแต่งหน้าซะสวยเชียว
12:00 am พี่ขอไทม์เมอร์ด้วย เตือนเวลาทุกครึ่งชัวโมง เป้าหมายอยู่ที่บ่ายสอง เร่งมือเข้า ต้องทันให้ได้
12:30 pm แกะดีๆนะ มันอ่อน เปราะมาก แล้วแช่น้ำเกลือไว้ เปลือกส้มโอขอกลีบคมๆสวยๆนะ อืมๆ
13:00 pm เป็นไงนกยูงพี่ว่าตัวนั้นลดต่ำลงมาอีก โครงไม่อยู่เหรอ ใช้ไม้ตรึงไว้ข้างล่างซิได้ป่าว อย่างนั้น..
13:30 pm พี่ปอบ่ายครึ่งแล้ว อืมทันเอากระทงไปวางเลยผักด้วย เลือกเอาสวยๆนะ เราคงไม่ได้ใช้กะหล่ำปลีแล้ว
14:00 pm บ่ายสอง เหลืออีกชั่วโมง กับอีกห้าเปอร์เซ็นต์ ทัน แต่ทำไมมือสั่นจัง อย่าตื่นเต้นใจเย็นไว้ปอ
14:30 pm มันน่าจะต้องจัดใหม่ โอเคฝากด้วยค่ะพี่ตั้ม เอาพุดตานไปวาง ทำไงอ่ะเนมไม่อยู่เลย ผ่าไม้ให้พี่หน่อย
15:00 pm เรียบร้อย เสร็จทันแล้วแบกลงไปไงอ่ะ ยกทั้งโต๊ะเลยระวังนะ ไปเรียกอาร์ทสเมนมาช่วยกันหน่อย
15:30 pm เฮ้ยกี้ นางนพเสร็จยัง เดี๋ยวต้องมีเวลาไปติดพุดตานนะ รู้สึกว่าบางอย่างต้องซ่อม รออีกแป๊บนะ
16:00 pm ประเภทสวยงาม ส่งเวลา 15:56 ลอยน้ำได้เกินสองนาที แต่บางส่วนเริ่มไม่แข็งแรงซะแล้ว
16:30 pm น้องดาวสู้ๆนะคะ จำได้มั๊ยบทที่ท่อง ค่ะ ดูนางนพวิดวะสิสวย แต่กระทง เหีย.. มากน่าสงสาร
17:00 pm แก ง่วงนอนมากมาย แต่เมื่อกี๊น้องเราทำได้ดีนะ ไม่ติดเลย ดูท่าทางกรรมการเค้าเชื่อถือดีจัง
17:30 pm เจ๊หยก ทำไมเพิ่งมาเอาป่านนี้ น้องดาวพรีเซนต์กระทงไปเรียบร้อยแล้ว มาไม่ทันฟังอ่ะ เสียดาย
18:00 pm นางนพถ่ายรูปรวม สวยๆทั้งนั้น ไอ้ที่ไม่สวยก็น่าสงสารโดนกลบรัศมีหมด น้องเรานี่มันไฟท์จริงๆ
18:30 pm พานางนพกลับคณะ เราต้องซ้อมขึ้นเสลี่ยงแล้วเออ ที่คณะกะลังวุ่นวายเลย จะเรียกรวมพอดี
19:00 pm เรียกรวมน้องๆทุกคนซ้อมใหญ่อีกครั้ง ครั้งนี้เต็มที่นะ เป็นไงมั่งบูม ดี ตอนจริงถ้าได้อย่างนี้ดีจัง
19:30 pm เราจะเคลื่อนขบวนผ่านหลังเทวาลัย อ้อมไปทางวิดวะเข้าไปที่เวทีนะคะ ทุกคนเตรียมพร้อม
20:00 pm น้องๆยิ้มเชิดเข้าไว้ค่ะ วันนี้เราสวยที่สุด จำไว้ มีเท่าไหร่วันนี้โปรยมันให้หมดเลยเด็กๆ เราสวย
20:30 pm เต็มที่นะพี่ๆต้องไปแล้วเดี๋ยวจะไปรอตรงทางออกนะจ๊ะ สุ้ๆ พี่ๆทุกคนรอดูน้องๆอยู่นะคะ สุ้ๆทุกคน
21:00 pm ภาพประเทศไทย เสียงโห่ร้อง เสียงปรบมือ ความภาคภูมิใจ ตื้นตันใจ จนน้ำตาไหลมีความสุขจริงๆ
21:30 pm ขอทางให้ขบวนด้วยนะคะ ขอโทษนะคะขอทางด้วยค่ะ เฮ้ย กระทงได้ที่หนึ่ง จริงๆป่ะ เย้ หายเหนื่อย
22:00 pm Boom Arts!...Boom A R T SARTS AAA RRR TTT SSS ARTS ARTS ARTS!!!
22:30 pm สตรอเบอร์รี่ร่วมสาบานครึ่งลูกทำให้ชั้นเรอได้ว่ะแก เจ๋งจริง ไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยจริงๆด้วย
23:00 pm แบนด์วันนี้เป้นไรกันเนี่ย มันส์ซะให้ตายเหอะ งานวัดกรืองานลอยกระทงกันมานัทมาเต้นกัน
23:30 pm Boombalaka bowๆๆ cheerkalaka choๆๆ boombalakabow...can you see la!
00:00 am เอาผมมาเส้นหนึ่ง อธิษฐานเร็ว เรียบร้อย ขอบคุณที่อุตส่าห์รอฟังจบจบนะไปพักผ่อนซะบ้างบ๊ายบ่าย
summary : กระทงคณะอักษรศาสตร์ประจำปี ๒๕๕๐
"มยุรปทีปส่องตระการพระญาณทัศน์ มธุรพรรษแห่งน้ำพระทัยหล่อใจชนม์"
ใช้เวลาทำทั้งหมด 23 ชั่วโมง 59 นาที 59 วินาที คนทำทั้งหมด 1199 คน เหงื่อ 19999999 หยดต่อวินาที
น้ำตาแห่งความภาคภูมิใจ infinity ถ้วยรางวัลที่ 1สำหรับกระทง 1 สำหรับขบวน 2 สำหรับ คัทเอาท์
เงินรางวัล สองหมื่นกว่าบาท รวมมูลค่ารางวัล== ประเมินค่าไม่ได้
"ไม่ใช่แค่คนทำกระทงเก่ง หรือคนควบคุมขบวนเก่ง แต่ ทุกคนเก่งทั้งหมด มันน่าทึ่งจริงๆ"อาจารย์ปถมา อัตนโถ รองคณะบดีฝ่ายกิจการนิสิต
สำหรับชั้น รางวัล คือ คำขอบคุณทั้งจากน้องๆเพื่อนทุกคน และตัวเองที่ทำได้ในที่สุด ตื้นตันเหลือเกิน
POARTS
November 25 meaning of loveWhat is the meaning of love?
รัก คือ อะไร
.................................................
คนหลายคนบนโลกนี้พยายามตามหาความหมายของคำว่า รัก
คอยถามหาว่า รักคืออะไร
คนที่โชคดีก็ได้คำตอบที่ต้องการไป ส่วนคนที่ยังไม่ถึงเวลาโชคดีก็ยังไม่ได้
และหลายๆคนก็คอยตามหากันเรื่อยๆ ไม่รู้จักเหนื่อย ไม่รู้จักพักผ่อน
หายใจเข้าออกก็มีแต่รัก มีแต่รักและก็มีแต่รัก
เพราะความรักนี่แหละที่ทำให้คนมีชีวิตอยู่
ไม่มีใครอยู่ได้โดยปราศจากรักเป็นแน่แท้
ชั้นก็อยู่ไม่ได้หรอกนะถ้าไม่มีรัก
ชั้นมีความสุขกับความรักดี ไม่มีอะไรในชีวิตเปลี่ยนแปลงมากมาย
ชั้นยังรัก ยังคิดถึงตลอดเวลา ยังรออยู่ตลอดเวลา
แต่ชั้นไม่หวังว่าเค้าจะกลับมาแล้ว และไม่เรียกร้องการกลับมาอีกแล้ว
จนบัดนี้ ชั้นค้นหาความหมายของคำว่ารัก ตอนนี้ได้ว่า
รัก คือ ความสุขที่ทุกข์ที่สุดในโลก แต่ชั้นก็ยังเลือกที่จะรัก
สุดท้าย ชั้นอยากจะบอกกับตัวเองและทุกคนบนโลกนี้ว่า
"ชั้นอยู่โดยปราศจากคนที่รักชั้น แต่ชั้นก็ดีใจที่ชั้นมีคนที่ชั้นรัก"
November 19 ความสุข...ที่ทุกข์ที่สุดในโลกอะไรเอ่ย มีความสุขแต่ก็มีความทุกข์ปะปนกันไปเป็นครั้งคราวพอเป็นกระษัย
ตอบสิ ตอบได้มั๊ย ไม่ต้องตอบหรอก ทุกคนรู้กันดีอยู่
แต่เชื่อไหม ในขณะทุกคนต่างออกมาบอกว่ามีรักแล้วมีทุกข์
แต่เขาพวกนั้นก็ยังเลือกที่จะรักอยู่ร่ำไป ไม่เลิกรักซะที
ทำไมน่ะเหรอ อาจเพราะแรงบางอย่างที่มากระทำกับความรู้สึกนี้
มันมีพลังมหาศาล มีพลังสร้างสรรค์ทุกสิ่ง
บางครั้งนอกอาจจะมีพลังทำลายทุกสิ่งได้เช่นกันเพราะรักนี่แหละ..ตัวดี
คงเป็นเพราะเหตุผลนี้ล่ะมั้งที่ทุกคนริที่จะมีรักกัน ไม่คำนึงถึงผลทางจิตใจต่อไป
คนไม่มีคู่ยังมีรัก ใช่ว่ารักจะเป็นเรื่องของหนุ่มสาว คนสองคนเพียงอย่างเดียว
แต่รัก เป็นได้ทุกเรื่อง ทุกเรื่องในโลกเกิดเพราะความรัก ไม่มีรักไม่เกิดหรอก
ถามชั้นสิว่ามีความรักกับเค้าบ้างมั๊ย มี มีสิ มีมากมาย
ชั้นคือ ปิยรัศมิ์ คือ แสงสว่างของความรัก ชั้นมีความรักให้คนทั้งโลก แม้แต่ต้นไม้ใบหญ้าก็ตาม
ใครๆก็มักได้ความรักจากชั้น แต่เค้าไม่รู้หรอกว่าได้ความรักจากชั้นไป
ชั้นพร้อมที่จะมีความรักให้ทุกคนจริงๆ แต่น้อยคนที่นะรักษามันไว้ได้ ชอบทิ้งขว้าง ไม่ใส่ใจตลอดเวลา
แล้วชั้นจะยังมีความรักไปทำไมกัน น่าเบื่อที่สุดในโลก พอแล้ว เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย
บางคนบอกว่าอยู่โดยปราศจากความรักไม่ได้หรอกใช่ นั่นอาจจะเป็นความรักในแบบหนุ่มสาว
จริงๆชั้นว่าคนเราเกิดมาเพื่อคนหนึ่งคน และถ้าไม่ใช่คนๆนั้นก็คงไม่รักใครอีก คงไม่เป็นอย่างนั้น
ชั้นคิดว่าเรายังรักเค้าได้ นานๆ รักอย่างอมตะ ไม่ต้องการให้คนที่เรารักเป็นทุกข์มากกว่า
หากอะไรก็ตามที่ทำให้เค้าต้องทุกข์ก็อย่าทำมันซะ ไม่อยากมีเราอยู่ใกล้ๆก็ไม่ต้องอยู่ ไม่อยากคุยกับเราก็ไม่ต้องคุย
แค่นี้ก็สิ้นเรื่อง จบข่าว ไม่ต้องเล่าอีก คราวนี้อยากรักก็รักไป ไม่ทำให้เค้าเดือดร้อนแล้ว
มันถึงได้กลายเป็นความสุขที่ทุกข์ที่สุดในโลกอย่างที่เค้าว่ากันไง that's all!
POARTS November 18 FaT FesT "ขอบคุณป้าเอ"ไม่ไหวแล้ว
งานมันเจ๋ง สุดยอด สุดๆ
แต่น่าเสียดายที่ม่ายด้ายดูทุกวงที่อยากดู แบบว่าใครดูได้หมดก็บ้าแระ ตั้งห้าเวที ไหนจะหนังสั้นอีก บูธอื่นอีก
โอ๊ย ป้าเอนะป้าเอจะหาอะไรใส่ในแฟตเฟสนักหนา สองวันไม่พอดูอ่ะขนาดนั้น
สรุปว่า ประทับใจไม่รู้ลืมทีเดียว
ชอบที่สุดนะ โชว์พิเศษโจ้ วงพอส และ โมเดิร์นด็อก
แบบว่าได้ใจ ยิ่งเพลงดาว กับน้ำตาแสงใต้ ถึงขั้นน้ำตาไหล ซึ้งมากมายยย
สัญญากับตัวเองว่าต่อไปนี้จะไปแฟตเฟสทุกปีที่มีโอกาสไปให้แก่ตายไปเลย
แฟตสู้ๆ แฟตสู้ๆ ๆ สู้ตาย โย่ว November 16 remember..***ขอความกรณาผู้มาเยือนทุกท่าน refresh ก่อนอ่านบล็อกทุกครั้งด้วยค่ะ ทั้งนี้เพื่อความเป้นปัจจุบันของข้อมูล ขอคุณค่ะ***
พี่เอ็มคะ
ปอไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นนะ แต่เข้าใจว่าพี่เอ็มเข้าใจผิดเรื่องข้อความในสเปซ
จริงๆแล้ว บทความ sorry! มันถูกเขียนขึ้นเมื่อเดือนมีนาคมนะคะ
ผ่านมานานมากแล้วนะ อีกอย่างมันไม่ได้หมายความว่าปอไม่เห็นความสำคัญของคำว่าขอโทษเลย
มันหมายความว่า ปอขอโทษ จำเรื่องพวกนั้นได้มั๊ย
แต่ตอนนี้พี่เอ็มเข้าใจผิดมาก และคงจะไม่สบายใยจมากด้วยใช่มั๊ย
อ่านให้ดีนะคะ มันผ่านมานานมากแล้ว
ต่อไปนี้เข้าสเปซ refresh ทุกครั้งนะคะเพราะที่อัพสเปซอาจจะไม่โชว์ก็ได้
และคงจะเข้าใจผิดอีก หรือดูวันที่ก็ได้นะ
ปอไม่สบายใจเลยที่พี่เอ็มเข้าใจผิดอย่างนี้
............................
ปออยากบอกพี่เอ็มว่า""ปอไม่เคยโกรธพี่เอ็มเลยแม้แต่นิดเดียว""
ไม่ว่าเรื่องที่ผ่านมาหรือเรื่องไหนก็ตาม
อีกอย่างเพื่อนๆปอไม่มีใครมองว่าพี่เอ็มเป็นคนไม่ดี
ทุกคนรู้เรื่องที่เราจะต้องจากกันว่า พี่เอ็มต้องไปทำงานต่างประเทศ คงไม่เจอกันอีก
แล้วเพื่อนก็เข้าใจเรื่องของเราและพยายามจะรักษาน้ำใจปอด้วยการไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก
ทุกคนเข้าใจดีและไม่มีใครมองว่าพี่เอ็มเป็นคนไม่ดีรวมทั้งเกลียดพี่เอ็มเลย
ปอเข้าใจเรื่องของเราอย่างไม่มีเงื่อนไข แต่ในใจก็ยังรอพี่เอ็มอยู่ตลอดทุกลมหายใจ
ไม่มีใครมาแทนที่พี่เอ็มได้ ตลอดไป
อย่างที่ปอบอกไว้ในเมสเสจในเมล์ของปอ por_poarts
กลับไปอ่านดูนะคะ
นั่นคือความตั้งใจจริง ความรู้สึกที่แท้จริง
จนถึงตอนนี้ก็ยังเฝ้าภาวนาอยู่ให้พี่เอ็มปลอดภัยและขอให้เราได้กลับมารักกันอีกครั้งและไม่จากกันไปอีก
ขอให้พี่เอ็มเชื่อมั่นในความรู้สึกของปอเถอะค่ะ
อย่าเข้าใจผิดอีกเลย แค่พี่เอ็มต้องเสียน้ำตาเพราะเรื่องของเราปอก็เจ็บปวดมากพอแล้ว
ยิ่งพี่เอ็มรู้สึกไม่ดีอย่างนี้ ปอยิ่งเหมือนไม่มีแรงจะเดินต่อไปแล้ว
คำพูดของพีเอ็มไม่เคยที่จะ ไม่มีความหมาย ไม่เคยเป็นแค่ลมปาก
แต่เป็น "ลมหายใจ" ของปอตอนนี้
ถ้าปอขาดลมหายใจนี้คงต้องตาย ช่วยมาเติมลมหายใจให้บ่อยๆนะคะ
ปอรักพี่เอ็มไม่เคยเปลี่ยน รักที่สุดและยังเฝ้ารออยู่เช่นทุกวัน
ดูแลตัวเองดีๆนะคะ ปอเป็นห่วงพี่เอ็มมาก
ยังรักและคิดถึงอยู่ทุกลมหายใจ
something wrongพี่เอ็มคะ
ปอไม่ทราบว่าพี่เอ็มโกรธปอเรื่องอะไร
แต่บล็อกที่ไปคอมเมนต์ไว้มันผ่านมานานแล้วนะ และถ้าอ่านดีๆความหมายคือว่า ปอขอโทษ
ปอเห็นคอมเมนต์พี่เอ็มแล้วน้ำตาไหลทำอะไรไม่ถูก
เกิดอะไรขึ้นกัน วันที่เขียนมันก็ผ่านมานานแล้วนะ
ปอไม่อยากให้พี่เอ็มต้องรู้สึกไม่ดี แต่ปอไม่เคยโกรธพี่เอ็มเลย
อ่านก่อนสิ refresh ก่อนทุกครั้งที่เข้าสเปซได้มั๊ย
จะได้รู้ว่าปอพูดอะไร
เค้าเสียใจมากนะตัวเอง ที่ทำให้ตัวเองรู้สึกแย่
ปอส่งเมสเสจเข้าไปในเมล์ปอแล้ว
อย่าลืมอ่านด้วยนะคะ
มันมีความหมายกับปอมากนะ
ทุกๆคำพูดที่ปอส่งไปในวันที่เราไม่ได้คุยกัน
และที่มีความหมายกว่าคือทุกคำพูดที่พี่เอ็มตอบกลับมา
มันคือลมหายใจตอนนี้ก็ว่าได้นะคะ
ฝากดูแลลมหายใจของปอด้วย
ปอรักพี่เอ็มนะคะ ยังไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
รัก..ที่สุด
POARTS November 14 ค่ำคืน..ดวงดาวคืนนี้มีดาวหลายดวง
หนึ่งในนั้นคือดวงที่เราเคยมองอยู่ด้วยกัน
เหมือนเราสบตากันผ่านดาวดวงนั้น
คืนนี้เป็นคืนพิเศษกว่าหลายคืนที่ผ่านมา
เพราะนอกจากเค้าได้คุยกับตัวเองผ่านสายลม
เค้ายังได้สบตากับตัวเองผ่านดาวดวงนั้นด้วย
วิเศษที่สุด... November 09 หนาว..เค้าคิดถึงตัวเองจังเลย
ทำไมลมพัดแรงอย่างนี้ เค้าหนาวจัง
ตัวเองก็คงหนาวไม่แพ้เค้าใช่มั๊ยคะ
อย่าลืมผ้าพันคอผืนนั้นนะคะ
คงช่วยให้อุ่นได้เยอะ
น้องหมูบอกว่าคิดถึงคุณพ่อจังเลย
ฝากจุ๊บเบอร์รี่ด้วยนะคะ
บอกว่าคุณแม่คิดถึงเบอร์รี่ที่สุดเลย
ดูแลตัวเองดีๆนะคะคนดี
...
ชีวิตนี้คงหนาวน่าดู
ชีวิตหน้าคงจะอุ่นกว่านี้เนอะตัวเองเนอะ November 04 คุ้นเคยเค้ายังเหมือนเดิม
คุยกับตัวเองทุกวัน
ตลอดเวลาเค้าก็ได้ยินเสียงตัวเองคุยกับเค้า
เค้าเริ่มมีความสุขกับชีวิตตอนนี้
บางทีการได้อยู่คนเดียวได้คุยกับตัวตนมากขึ้นก็ดีนะ
ได้ใช้ชีวิตแบบที่ไม่เคยใช้มาก่อน
ถึงแม้นิยามความรักจะเปลี่ยนไป แต่หัวใจไม่เคยเปลี่ยนตาม November 02 The DestinyHow come we are now?
No,It's not we .It just me and you.
ทำไมนะ
โชคชะตา ส่งตัวเองมาให้เค้ารัก แล้วก็พรากตัวเองไปจากเค้า
ทำไมโชคชะตาใจร้ายกับเราอย่างนี้ล่ะ
ทำไมเค้าไม่เกิดก่อนหน้านี้ซักสี่ห้าปี
จะได้มีโอกาสอยู่กับตัวเองได้นานกว่านี้
ตัวเองคะ
เค้าเสียใจ ร้องไห้ เจ็บไปทั้งหัวใจเลย
ตัวเองก็คงไม่แพ้กันใช่ไหม
เค้าไม่อยากให้ตัวเองเสียใจนะ
ยิ่งตัวเองเสียใจมากเท่าไหร่เค้าก็ยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น
บางทีถ้าเค้าภูกทำร้ายจริงๆก็ดีสินะ
จะได้ไม่ต้องมานั่งคิดว่าเค้าต้องอยู่ต่อไปโดยที่ไม่มีตัวเองอีกนานเท่าไหร่
เค้าทำใจลำบากเหลือเกิน
ในใจก็คิดอยู่ว่าซักวันตัวเองจะกลับมาหาเค้าอีกครั้ง
แต่จะอีกนานเท่าไหร่ยังไม่รู้เลย
บางทีอาจจะเกินชั่วชีวิตเค้า
แต่เค้าก็จะรอวันนั้น
วันที่ตัวเองจะกลับมาหาเค้าอยู่เคียงข้างเค้าและไม่ไปไหนไกลจากเค้าอีก
เค้ารักตัวเองมากเหลือเกิน
ดูแลตัวเองดีๆนะคะ
อย่าลืมกลับมาหาเค้า จะเป็นยังไงต่อไปจากนั้นเค้าก็ไม่กลัวแล้ว
แค่มีตัวเอง...เพื่อนแท้ อย่างที่ตัวเองเคยบอกเค้าไงคะ November 01 ลม...รักลมหนาว
มาเยือนแล้วนะ
แต่หน้าหนาวปีนี้ไม่มีตัวเองข้างกายเค้า
ไม่เป็นไร
เค้าฝากอ้อมกอดเค้า
ผ่านลมหนาวไปกอดตัวเอง
เงี่ยหูฟังลมดีๆสิคะ
เค้าฝากความรัก ความคิดถึง ความห่วงใย
ผ่านสายลมไปแล้ว
เค้าจะคุยกับตัวเอง
ผ่านสายลมทุกวันนะคะ
รับรักที่ฝากไปกับลมด้วยนะคะ October 25 ชอบเค้าชอบ
ตัวเองหวาน
เค้าก็ชอบ
ตัวเองก็หวาน
หวานมากไม่เบื่อเหรอ
หึ จะเบื่อได้ไงก็ตัวเองหวาน
เค้าจะหวานอย่างที่ตัวเองชอบ
เค้าจะชอบอย่างที่ตัวเองหวาน
ไม่เบื่อ ไม่หน่าย ไม่คลายรักกันนะจ๊ะ  August 25 busyยุ่งเหยิงนักหนา
หันหน้ามาหน่อย
คนดีที่เราคอย
หันมาหน่อยมาให้กำลังใจ
แต่ละวันที่ผ่านมา
คอยไขว่คว้าหาความหมาย
ถึงคำว่าหัวใจ
คืออะไรจึงสำคัญ
เมื่อมาเจอเธอ
สิ่งที่เพ้อสิ่งที่ผัน
รอมานานวัน
สุดท้ายฉันก็เจอ August 13 LOVE MOMรักแม่ค่ะ
ขอให้แม่มีความสุข สุขภาพแข็งแรง
ลูกจะเป็นเด็กดีให้แม่ภูมิใจนะคะ
รักแม่ที่สุดเลย
จุ๊บ July 31 ขอก่อนท้องฟ้าจะสดใส ขอให้ช่วงเวลาดีๆที่มีเธออยู่ตรงนี้ ก็เพราะทุกอย่างที่เธอเคยได้ทำ
ก่อนความอบอุ่นของไอแดด เป็นความทรงจำที่จะไม่ลบไปจากใจ นั้นเปลี่ยนใจที่เคยบอบช้ำ
ก่อนดอกไม้จะผลิบาน อยากขอให้เธออยู่นานๆได้ไหม ความอ่อนโยนทุกๆถ้อยคำ
ก่อนความฝันอันแสนหวาน เพราะช่วงเลานี้คือ คอยเติมและทำให้ความฝัน
ในใจไม่เคยมีผู้ใด จนความรักเธอเข้ามา ช่วงชีวิตที่ดีที่สุด ของฉัน
ทำให้ดวงตาฉันเห็นความสดใส ของฉัน กลับมา
ขอให้รักต่อจากนี้ ทุกสิ่ง เนื่นนานเท่าไรไม่รู้ที่รอเธอ
ให้รักเราผลิบาน ที่ใจฉันเคยใฝ่หา ฉันจำไม่ได้
ให้ฟ้าช่วยประทานพร กับวันที่ผ่านพ้นมา ที่จำได้ดีคือฉันมีเพียงเธอแม้นานสักแค่ไหน
ดลบีนดาลต่อจากนี้ เธอทำให้ฉันได้มีเวลาที่ดี เธออยู่ที่ใดยังรักกันไหมฉันไม่รู้
ให้สองเราผูกพัน ยิ่งอยากให้รู้ว่าในใจฉันมี แต่ที่รู้คือฉันนั้นยังไม่เปลี่ยนใจ
เกิดเป็นความทรงจำที่ดี มีเธอเอาไว้อยู่ตลอดทุกที่ จะอยู่ตรงนี้ถึงแม้จะเหงาและเดียวดาย
ในตอนที่ฉันไม่เหลือใคร
ก็ยังมีเธอปลอบโยนหัวใจ All I wanna do is find the way back into love
I can't make it thriugh without the way back into love
ไม่ผิดใช่ไหมที่ฉันจะยังรักเธอ ขอบคุณระยะทางที่ทำให้เราต้องห่างไกล
ไม่ว่าเธอกับฉันวันนี้จะอยู่แสนไกล ขอบใจเธอเหมือนกันที่เธอเลือกจากฉันไปแสนไกล
แต่ยังจะรออย่างมีความหวัง ขอบคุณเวลาที่ฉันไม่มีใคร
ยังคงไม่เปลี่ยนไป ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายใจ
ไม่ว่าใครจะมองว่าฉันงมงาย ทำให้ฉันได้ร้หากขาดเธอไป..คงอยู่ไม่ไหว
ฉันก็จะรักเธอ
เหตุเกิดจากความเหงาที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ
มีหัวใจไม่เคยได้ใช้...
จนเหมือนคนที่ไร้...จิตใจ ปิดตายทุกอย่างเสมอมา... เธอเหมือนเป็นกุญแจที่หาย... เป็นเหมือนคนที่ไขประตูให้ฉัน เปิดใจดวงนี้ เปิดมันด้วยรัก...จากเธอ.... March 25 When we have a homeHome ณ ที่นี้ไม่ใช่แค่คำว่า "บ้าน"
แต่ Home ในที่นี้ของฉัน
รวมไปถึง "ครอบครัว"ด้วย
ฉันรักครอบครัวของฉันมากที่สุด
และก็ภูมิใจกับทุกชีวิตในครอบครัวของฉันด้วย
ไม่มีใครรู้ว่าพวกเรารักกันมากแค่ไหน
ตั้งแต่เล็กจนโต
ครอบครัวที่มีทั้งพ่อ แม่ พี่ น้อง ลุง ป้า น้า อา ปู่ ย่า ตา ยาย
คอยเกื้อกูลกันตลอดเวลา
ไม่เคยทิ้งกันเลย
แม้ในยามเจ็บ ทุกข์ หรือ สุขอย่างไร
ฉันคิดว่าฉันโชคดีที่สุดในโลก
ที่ได้เกิดมาในครอบครัวนี้
ถึงแม้ไม่มีเงินกองล้นฟ้าเหมือนหลายๆครอบครัว
แต่ครอบครัวเราก็สามารถอยู่อย่างสบายได้
ไม่ขัดสนใดๆ
สิ่งที่เรียกว่าเงิน อยู่เหนือความต้องการของชีวิตด้วยซ้ำไป
สิ่งสำคัญที่เป็นสายใยในครอบครัวของเราคือ ความรัก
ฉัน รู้ว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของพ่อกับแม่
คือ ลูก
พ่อกับแม่รักลูกๆมากกว่าสิ่งอื่นใด
ฉันรู้ว่าแม้แต่ชีวิต พ่อกับแม่ก็สละให้ได้
ฉันไม่คิดว่าใครจะรักฉันได้เท่าพ่อกับแม่อีกแล้ว
พ่อกับแม่ไม่เคยปริปากบ่น ดุ ด่า ใดๆเลยเมื่อฉันพลั้งพลาดไปในบางครั้ง
กำลังใจที่ดีที่สุดในชีวิตของฉันคือ พ่อ กับ แม่นี่แหละ
เพราะมีพ่อกับแม่ฉันจึงเลือกที่จะทำและไม่ทำหลายสิ่ง
เพื่อให้ท่านมีความสุข
ที่มีชีวิตอยู่ในทุกๆวัน ความหวังสูงสุดก็คือ
ทำให้พ่อกับแม่มีความสุข
และฉันมีวันนี้ได้ก็เพราะพ่อ กับ แม่
เพราะความดีของพ่อกับแม่ที่มีต่อทุกคน
จนบัดนี้ก็ยังมีคนคอยเกื้อหนุนฉันตลอดเวลา
ฉันหวังว่าในชีวิตนี้ฉันดีได้สักครึ่งของพ่อกับแม่ก็ดีมากมายแล้ว
และถ้าฉันรู้จักค่าของเงินมากเท่าที่พ่อเป็น
ชีวิตนี้ฉันคงสุขสบายยิ่งนัก
สรุปแล้ว
ไม่มีอะไรมากนอกจากฉันรักครอบครัว
คนหลายๆครอบครัวอิจฉาครอบครัวฉัน
และคิดจะทำลายชื่อเสียง
แต่ไม่สำเร็จจ๊ะ
ไม่มีทางสำเร็จด้วย
เพราะสายใยในครอบครัวเราเป็นสายใยเหล็กใหล
ไม่ขาดง่ายๆหรอก
POARTS
|
|
|
